Najciekawsze są jednak groby szkieletowe z tego cmentarzyska. Prawie wszystkie były grobami kobiecymi; szkielety umieszczano w głębokich jamach. Zmarłe ułożone były na lewym boku i były w różnym stopniu podkurczone — taki układ jest typowy dla pochówków związanych z kulturą wielbarską.
W grobach odkryto bogate wyposażenie: naczynia gliniane były lokalne i związane z kulturą przeworską, natomiast ozdoby, takie jak bransolety, zapinki czy szklane i bursztynowe paciorki, nawiązywały do kultury wielbarskiej.
Odkrycie jest zaskakujące i rodzi mnóstwo pytań. Czy odkryte pochówki należały do kobiet, które pochodziły z innej kultury i żyły w obcej dla siebie społeczności? Jak tu trafiły? Dobrowolnie, czy może zostały uprowadzone i żyły wśród obcych, próbując się dostosować? Być może wytłumaczenie jest prostsze — wspomniane ozdoby sprowadził jakiś kupiec, a nosiły je miejscowe kobiety.
Pytań związanych z tym odkryciem jest bardzo dużo. Na niektóre z nich odpowiedzi mogą dostarczyć badania genetyczne, które określą, gdzie te kobiety się wychowały.