Wody Jeziora Bodeńskiego od lat skrywają ślady jednych z najstarszych osad w Europie. To właśnie w tym regionie rozwijały się społeczności neolityczne, które budowały swoje domy na palach, tuż nad powierzchnią wody. Dzięki specyficznym warunkom środowiskowym – wilgotnemu, beztlenowemu osadowi – wiele organicznych materiałów przetrwało tu w stanie znacznie lepszym niż na stanowiskach lądowych.
Odkrycie w Steckborn wpisuje się w ten kontekst. Podczas prac pogłębiających port, prowadzonych ze względu na niski poziom wody i nagromadzenie osadów, natrafiono na kamienną siekierę z zachowanym fragmentem drewnianego trzonka. Takie znaleziska należą do rzadkości, ponieważ drewno zazwyczaj ulega rozkładowi i znika z zapisu archeologicznego.
Zabytek datowany jest na około 2800 rok p.n.e., co oznacza, że powstał ponad 4800 lat temu. W tym czasie społeczności zamieszkujące region Jeziora Bodeńskiego prowadziły już osiadły tryb życia, zajmując się rolnictwem, hodowlą oraz rzemiosłem. Siekiery takie jak ta były podstawowym narzędziem – wykorzystywano je do obróbki drewna, budowy domów i produkcji przedmiotów codziennego użytku.