Nie chodziło tylko o mięso
Analiza kości wykazała interesującą prawidłowość. Na wielu szczątkach widoczne były ślady obróbki związanej ze zdejmowaniem skóry, natomiast znacznie mniej oznak wskazywało na intensywne ćwiartowanie mięsa. To właśnie ten szczegół doprowadził archeologów do wniosku, że głównym celem polowań mogło być pozyskiwanie futra.
Jeśli interpretacja badaczy jest prawidłowa, oznaczałoby to, że społeczności mezolityczne mogły prowadzić wyspecjalizowaną eksploatację zwierząt futerkowych już kilka tysięcy lat przed pojawieniem się rozwiniętych społeczeństw rolniczych i handlowych.
To ważna zmiana w sposobie postrzegania łowców-zbieraczy. Jeszcze do niedawna często przedstawiano ich jako społeczności skupione głównie na zdobywaniu pożywienia potrzebnego do przetrwania. Tymczasem coraz więcej odkryć pokazuje, że ludzie mezolitu potrafili bardzo dobrze wykorzystywać zasoby środowiska i mogli pozyskiwać surowce o wysokiej wartości użytkowej lub wymiennej.
Bobry – zwierzęta niezwykle cenne
W pradziejach bobry odgrywały znacznie większą rolę niż obecnie. Dostarczały mięsa, tłuszczu, kości oraz skór. Szczególnie cenne było jednak ich futro, które doskonale chroniło przed wilgocią i zimnem.
W późniejszych epokach handel skórami bobrowymi stał się jednym z najważniejszych elementów gospodarki wielu regionów Europy i Ameryki Północnej. Odkrycie z Niemiec sugeruje jednak, że znaczenie bobrów mogło być ogromne już tysiące lat wcześniej.
Co ciekawe, badacze zwracają również uwagę na sam sposób zdeponowania szczątków. Kości zostały zgromadzone w jednym miejscu, co może wskazywać na powtarzalne działania wykonywane przez ludzi przez dłuższy czas. Nie był to więc pojedynczy epizod łowiecki, lecz prawdopodobnie miejsce regularnego przetwarzania upolowanych zwierząt.
Codzienność sprzed tysięcy lat
Odkrycie pozwala spojrzeć na mezolityczne społeczności w bardziej „ludzki” sposób. Archeologia coraz częściej pokazuje, że ludzie żyjący tysiące lat temu nie byli jedynie prymitywnymi łowcami walczącymi o przetrwanie. Potrafili planować, specjalizować się i wykorzystywać środowisko w bardzo świadomy sposób.
Być może skóry bobrowe służyły do produkcji odzieży chroniącej przed chłodem i wilgocią. Niewykluczone również, że futra mogły mieć znaczenie prestiżowe lub stanowić przedmiot wymiany pomiędzy grupami zamieszkującymi różne regiony Europy.
Choć odkryty dół wydaje się niepozorny, w rzeczywistości stanowi niezwykle cenne źródło wiedzy o życiu ludzi sprzed kilku tysięcy lat. To kolejny przykład na to, że archeologia potrafi odtwarzać nie tylko wielkie wydarzenia historyczne, ale również codzienne praktyki i decyzje dawnych społeczności.